Logo_Boutkan_Partners_RGB

Het is een genot om in Malawi te werken

Het streekblad ‘Het Hele Westland’ heeft een rubriek MensenLeven
Geraldine Mars heeft daarin het volgende interview gemaakt met Jacqueline Kouwenhoven

Jacqueline in Het Hele Westland
Jacqueline in Het Hele Westland

Veel Westlanders doen goed werk in verre landen en bieden hulp op zeer divers gebied. Iemand die heel direct de arme medemens helpt, is Jacqueline Kouwenhoven uit Wateringen. Zij doet dat niet vanuit het Westland, maar in het land zelf. Sinds november 2000 woont en werkt zij in Malawi.

Op de middelbare school wist Jacqueline Kouwenhoven (53) het zeker: ze wilde verpleegkundige worden in Afrika. Het voorbeeld van twee ooms in Tanzania sprak haar al op jonge leeftijd aan. Ze volgde een opleiding tot verpleegkundige en ging werken in Zoetermeer. Jacqueline: “Na een jaar gewerkt te hebben, ben ik me op Afrika gaan oriënteren. Ik volgde de opleiding tropische geneeskunde in Antwerpen en vertrok voor twee maanden naar Kenia. Terug in Nederland heb ik me aangesloten bij Mill Hill, een congregatie van missionarissen, en ben als leekmissionaris in Kameroen gaan werken.”

Malawi
In Kameroen ontmoette ze John, de broer van de missionaris. Ze werden verliefd en traden na enige tijd in het huwelijk. Na vijf jaar Kameroen gingen ze samen naar Nederland om vervolgens via een stichting voor vrijwilligerswerk van de overheid terecht te komen in Mali. Na drie jaar ging het met de gezondheid van beiden minder goed en het echtpaar keerde terug naar Nederland. Na enkele jaren in  Continue reading “Het is een genot om in Malawi te werken”

Logo_Boutkan_Partners_RGB

Schots parlement over Eva Demaya

In het Parlement in Schotland was Malawi eerder onderwerp van gesprek.
Parlementsleden geven daar hun visie op de rol en invulling van Ontwikkelingssamenwerking.
De werkwijze van het Eva Demaya Centrum wordt daar als voorbeeld aangehaald.

De volledige tekst is te vinden op de website van het Schotse Parlement.
Dit citaat is van 20 februari 2008

Enkele alinea’s uit de tekst:

As we know, the country is marked by widespread and endemic poverty. On the United Nations human development index, Malawi ranks 164th and is the 14th poorest country in the world. Nearly two thirds of Malawi’s population live below the poverty line of $2 a day, 40 per cent do not have basic reading and writing skills and 14 per cent are infected with HIV/AIDS.

Those statistics shame us all. It is scandalous that the UN should still have to compile such indicators more than 30 years after the richest countries promised to allocate at least 0.7 per cent of their gross domestic product to international development and when we are halfway towards the millennium development goals target date of 2015. In the 21st century, we have the knowledge, the resources and the ability to end poverty wherever it exists. I am pleased that the Scottish Government is showing some political will in that respect.

It is worth noting that despite the huge challenges that exist, Malawi stands as a proud member of the international community and chooses to work in partnership with our country and other countries to develop its economy and society.

Statistics tell only one side of the story. We must look beyond the bare facts for the human face of development. I have not yet been lucky enough to travel to Malawi, but a number of my friends and colleagues have done so, and they have told me about the challenges that its rural areas face. The people in its northern and southern regions often think that their opportunities are squeezed by the more prosperous central region. As an MSP for the South of Scotland, I can understand that.

I have also heard about the innovative projects and programmes that are making a real difference to people’s lives in Malawi. The Eva Demaya project, for example, is based 15 miles from the nearest tarmac road and the northern town of Rhumpi, and it relies on solar power for electricity and boreholes for water. However, a genuine partnership exists between a Scots-Dutch couple and the local community that is making a real difference to people’s daily lives. The centre provides a mix of conventional western treatments alongside traditional Malawian healing and homoeopathic methods. In addition, it provides food, decent clothing and employment opportunities in an area in which all three are in short supply.