Start van de Eva Demaya voetbal- en netbalcompetities 2014

Ieder jaar organiseert het Eva Demaya Centrum een sport competitie voor de jeugd in haar gebied. In de dorpen hebben de jongeren in de droge tijd van mei tot oktober weinig omhanden. De regentijd waarin er verbouwd wordt is dan voorbij en er is verder geen werkgelegenheid voor hen.

Sport is een goede manier om jongeren actief bezig te houden.
Ook bouwt sport de gemeenschapszin op, aangezien er altijd honderden, en soms zelfs over de duizend mensen naar de wedstrijden komen kijken. Ieder club heeft een goed georganiseerde en uitgebreide supportersgroep en sport is een belangrijk onderdeel van het leven in de dorpen.

Er worden twee Eva Demaya competities gespeeld, namelijk een netbalcompetitie voor de meisjes en een voetbalcompetitie voor de jongens. Er is in Malawi een aantal jaar geleden een begin gemaakt met damesbal, maar het Centrum heeft daar nog geen competitie voor georganiseerd.
Participating teams netbal
Dit jaar doen er 86 teams mee aan de voetbal competitie en 52 teams aan de competitie van netbal. Netbal is dit jaar erg populair, er zijn 12 teams meer dan vorig jaar.
Om aan de competitie mee te kunnen doen betalen de teams een kleine registratiebijdrage. De winnaars ontvangen aantrekkelijke prijzen maar ook de onderaan geëindigde teams krijgen een troostprijs.

Namens alle deelnemende voetbal- en netbal teams, worden alle (indirecte) sponsoren en van harte bedankt voor het financieel mogelijk maken van deze competitie.

Meer foto’s van sportcompetities zijn te zien in het fotoboek.

Dekens voor het koude seizoen

Uitreiken van de dekens
Uitreiken van de dekens

Juni tot en met augustus zijn de koude maanden in Malawi. Zoals in vroegere jaren staan wij als Centrum de plaatselijke bevolking bij door het uitdelen van dekens aan de weeskinderen voor wie de nood het hoogste is. Dorpen over het hele gebied werden bezocht en meer dan 150 dekens uitgedeeld. Blije kinderen en dankbare ouders, want slapen met een deken betekent minder kans op ziekte, longontsteking, of het oplopen van brandwonden.
Blije kinderen met hun ouders
Blije kinderen met hun ouders

Ministerie van Gezondheidszorg dik tevreden

Certificate of Excellence 2012
Certificate of Excellence 2012
Regelmatig inspecteert het ministerie van gezondheidszorg de kliniek van het Eva Demaya Centrum en de verschillende medische diensten die het aanbiedt.

Voor de derde keer aaneen heeft de AIDS kliniek van het Centrum een certificaat van excellentie ontvangen voor de manier waarop de kliniek onderhouden en de AIDS patiënten behandeld worden!

De AIDS kliniek is open iedere dinsdag en over honderd geregistreerde patiënten komen hier naartoe om behandeld te worden. Naast de medicijnen worden deze mensen ook bijgestaan met counseling en advies.

Afscheid van medeoprichter Eva Demaya

Op onze receptie van 16 maart 2013 hebben we afscheid genomen van een bij Eva Demaya geweldig betrokken vrouw van het allereerste uur: José Batist. Bij dit afscheid was Jacqueline Kouwenhoven aanwezig, die haar met mooie woorden toesprak.

Het was José die met haar zus Jacqueline al in 1996 zocht naar de mogelijkheden van het opzetten van een ontwikkelingsproject in Malawi: het Eva Demaya project.  Jacqueline deed (en doet J) dat in Malawi, maar José zocht in Nederland de juiste mensen bij elkaar om voor de fondsenwerving te zorgen. In 1998 richtten zij daartoe samen met Dick Boutkan de Eva Demaya Stichting op en nam José plaats in het bestuur.

José was tot 2005 bestuurslid, maar bleef daarna een van onze meest actieve leden voor het voeren van acties en het verkrijgen van naamsbekendheid van onze stichting. Zo hield zij presentaties op scholen en in kerken en bemande zij marktkramen op braderieën. Een mooi wapenfeit van haar is het vanaf 2008 mede organiseren van onze jaarlijkse wandeltocht, die inmiddels landelijke bekendheid heeft verworven.

José Batist krijgt als afscheid een mooi schilderij van Joop van Dijk
José Batist krijgt als afscheid een mooi schilderij van Joop van Dijk

Naast bovengenoemde betrokkenheid bleek José in staat om de mensen die zich inzetten voor Eva Demaya scherp te houden en hen te inspireren om steeds weer met goede zin aan het doel van Eva Demaya te werken: het onderhouden van een ontwikkelingscentrum in een van de armste en behoeftigste streken van de wereld: het noorden van Malawi.

Het afscheid als lid van de Eva Demaya Stichting is definitief. Maar ze heeft aangegeven als vrijwilliger nog steeds haar steentje te willen bijdragen. We danken José voor haar grote inzet gedurende al die jaren en hopen haar nog veel te zien.

Peter van Rossum

Voorzitter Eva Demaya Stichting

Het is een genot om in Malawi te werken

Het streekblad ‘Het Hele Westland’ heeft een rubriek MensenLeven
Geraldine Mars heeft daarin het volgende interview gemaakt met Jacqueline Kouwenhoven

Jacqueline in Het Hele Westland
Jacqueline in Het Hele Westland

Veel Westlanders doen goed werk in verre landen en bieden hulp op zeer divers gebied. Iemand die heel direct de arme medemens helpt, is Jacqueline Kouwenhoven uit Wateringen. Zij doet dat niet vanuit het Westland, maar in het land zelf. Sinds november 2000 woont en werkt zij in Malawi.

Op de middelbare school wist Jacqueline Kouwenhoven (53) het zeker: ze wilde verpleegkundige worden in Afrika. Het voorbeeld van twee ooms in Tanzania sprak haar al op jonge leeftijd aan. Ze volgde een opleiding tot verpleegkundige en ging werken in Zoetermeer. Jacqueline: “Na een jaar gewerkt te hebben, ben ik me op Afrika gaan oriënteren. Ik volgde de opleiding tropische geneeskunde in Antwerpen en vertrok voor twee maanden naar Kenia. Terug in Nederland heb ik me aangesloten bij Mill Hill, een congregatie van missionarissen, en ben als leekmissionaris in Kameroen gaan werken.”

Malawi
In Kameroen ontmoette ze John, de broer van de missionaris. Ze werden verliefd en traden na enige tijd in het huwelijk. Na vijf jaar Kameroen gingen ze samen naar Nederland om vervolgens via een stichting voor vrijwilligerswerk van de overheid terecht te komen in Mali. Na drie jaar ging het met de gezondheid van beiden minder goed en het echtpaar keerde terug naar Nederland. Na enkele jaren in  Continue reading “Het is een genot om in Malawi te werken”

Fietsen voor gezondheidswerkers in de dorpen

Onlangs hebben acht gezondheidswerkers fietsen gekregen voor hun werk in de dorpen.

De gezondheidswerkers zijn zes jaar lang opgeleid om de mensen van hun gemeenschap bij te staan met eerste hulp. Hiertoe hebben zijn onderricht gekregen in hygiëne, voedingsleer, basis anatomie, eenvoudige pathologie, wondverzorging, HIV preventie en AIDS verzorging en eerste hulp met homeopathische middelen.

De gezondheidswerkers zijn actief in hun eigen gemeenschap en behandelen gemiddeld twintig tot dertig patiënten per maand. Deze patiënten komen naar hen toe voor klachten als hoesten, koorts, overgeven, diarree, wonden, verstuikingen, rugpijn, huidklachten enzovoorts. Als de gezondheidswerkers de klachten niet kunnen verhelpen verwijzen zij door naar de dichtstbijzijnde klinieken.

Fietsen voor de gezondheidswerkers
Fietsen voor de gezondheidswerkers

Tijdens hun zesjarige opleiding hebben de gezondheidswerkers geheel vrijwillig gewerkt. Nu mogen zij een bijdrage vragen van de patiënten die zij behandelen. De bedoeling is dat zij op deze manier een klein inkomen zouden kunnen verdienen. In werkelijkheid valt dat niet mee omdat de bijdragen erg klein zijn.

Met de fietsen die de gezondheidswerkers gekregen hebben kunnen zij naar verder afgelegen dorpen gaan om ook daar mensen te helpen. Ook komen zij met de fiets naar het Centrum waar zij maandelijks bijgeschoold worden en waar zij hun medicijnen en wondverzorgingsmiddelen ophalen.

Door de eerste hulp die de gezondheidswerkers aan patiënten geven wordt voorkomen dat de klachten verergeren en levensbedreigend worden. Maandelijks worden er op deze manier rond de 250 mensen geholpen!

Jacqueline
Malawi

Kleuterschool geeft kinderen voorsprong

Op het eva Demaya centrum is een kleine kleuterschool. Kinderen van twee tot vijf jaar komen iedere ochtend naar de kleuterschool toe en ontvangt er opvang, voeding en onderwijs. Vooral het gedeelte voeding is heel belangrijk omdat er veel families zijn waar men niet ontbijt. Op de kleuterschool ontvangen zij wel voeding in de ochtend.
Naast voeding, leren de kinderen al veel op de kleuterschool. Ze krijgen een introductie in de Engelse taal, thuis spreken zij vaak alleen de lokale taal, en ze leren op een zeer natuurlijke en eenvoudige wijze er mee om te gaan. De kleuters die op het Eva Demaya centrum naar de kleuterschool zijn geweest hebben een duidelijke voorsprong op de overige kinderen wanneer zij naar de eerste groep van de basisschool gaan. De kinderen leren het alfabet, kennen enkele Engelse liedjes, kunnen tellen, kennen de kleuren en vormen. Dagen en maanden, kunnen zichzelf introduceren in het Engels en zo voorts.

Kleuterklas in uniform
Kleuterklas in uniform
Het belangrijkste is nog wel dat de kinderen met een groot plezier naar school gaan, veel leren en dit ook leuk vinden. Veel andere kinderen treffen het slechter, ongeïnteresseerde onderwijzers maken het dat kinderen het ook niet interessant vinden en hierdoor snel opgeven of soms zelfs de basisschool niet eens afmaken. Sinds kort heeft een deel van de kleuters op het centrum een uniform. Dit was een idee van de ouders en van de onderwijzers, op de basisschool is een uniform ook verplicht (naar het Britse schoolsysteem). Het staat erg vrolijk alle kinderen in het zelfde geheel van groen en geel.

Regentijd, altijd weer lastig!

Begin van 2013, tijd voor regentijd in Malawi. Iedereen is druk bezig op het land met het verbouwen van mais, soya, pinda’s, bonen, zoete aardappelen of tabak. In andere streken van Malawi wordt er ook koffie, thee of katoen verbouwd. In de streek van het Eva Demaya Centrum is hier echter het klimaat niet naar. Het landschap ziet er in deze tijd schitterend uit. Alle velden zijn omgespit en de nieuwe gewassen die erop geplant zijn groeien snel. Het is een prachtig gezicht alle velden, vooral nadat het heeft geregend en de zon er weer overheen schijnt. Helaas is de regen geen vanzelfsprekendheid meer. Er is zojuist een droogte van elf dagen geweest, voornamelijk de tabak lijdt hieronder.
De eerste drie maanden van het jaar zijn voor de mensen in de dorpen altijd de moeilijke maanden. De nieuwer oogst komt pas in april en de ouder oogst is langzamerhand aan het opraken. Bijna niemand in de dorpen heeft geld op dit moment en men leeft werkelijk van de ene dag op de andere dag. Indien iemand ziek wordt in deze periode is het voor de familie erg moeilijk om naar een kliniek te gaan. Ernstige zieken en zwakkere mensen overleven deze periode vaak niet. Dit is een hard gegeven.
In deze maanden komen er regelmatig mensen naar het Eva Demaya centrum om hulp te vragen. Veel van deze mensen kunnen we bijstaan met mais, plastic om de daken te repareren, zeep om zich mee te wassen of met een deken. In de kliniek worden de meest behoeftige behandeld zonder dat zij hiervoor hoeven te betalen. Homeopathie op het centrum is gratis en veel patiënten gaan dan ook daar naartoe.
Hoewel het een mooie tijd is voor de natuur, kijken heel veel mensen uit naar april wanneer er weer geoogst kan worden. Eind februari start de verkoop van tabak ook weer en zo komt er op bescheiden schaal weer geld in omloop. De eerste drie maanden zijn dus altijd even doorbijten tot er weer betere tijden komen in het voorjaar.

Een wel héél speciale tweeling

De tweeling met hun oma
De tweeling met hun oma
De tweeling op de foto hebben wel hele bijzondere namen. Het meisje heet Jacqueline en het jongetje heet Johnfox. Vernoemd naar de oprichters van het Eva Demaya centrum. De kinderen zijn 11 jaar en wonen op ongeveer acht kilometer van het centrum vandaan.
Een tijdje geleden kwam de grootmoeder van de kinderen samen met de kinderen op verzoek van Jacqueline het centrum bezoeken. De kinderen leven samen met de grootmoeder, dit komt in Malawi vaker voor. Oudere mensen wonen niet graag alleen, er wordt dan in de familie gekeken wie er dan het beste bij de grootouders in kunnen wonen. Dit kan voor een paar jaar zijn. De kinderen kunnen zelf ook aangeven waar zij graag willen wonen. Tenslotte zijn de broers van hun vader en de zussen van hun moeders ook papa en mama. Kinderen behoren in Malawi echt toe aan de gehele familie en dit maakt dat zij dus ook ergens anders kunnen wonen dan bij hun biologische ouders. Zo ook Jacqueline en Johnfox!